غم غربت

از من بشنوید: اگر میخواهید از وطن دور شوید و برای گردش در سرزمین های دور دست آواره کوه و بیابان گردید، یار خود را همراه ببرید. نمیدانید تنهایی در غربت چه دشوار است.

شما،شاخه های تیره درختان که اینطور خیره خیره به من مینگرید، از شیرینی روزهای گذشته من چه خبر دارید؟ چه میدانید که در پشت آن کوه ها وطن من چقدر ،چقدر از من دور شده است!

اوه! بهتر است دیگر یاد وطن نکنم و تنها به ستاره ها بنگرم. بهمان ستارگانی بنگرم که پیش از این در آن شبها که به دیدار یارم میرفتم، در آسمان به من مینگریستند و چشمک میزدند.

تو هم ای بلبل، آواز بخوان، زیرا آواز تو مرا به یاد آن ساعاتی می اندازد که در کنار پنجره دلدارم نغمه سرایی میکردی.

ایشندرف